Σε μη ανεπτυγμένες ή αναπτυσσόμενες Αγορές όπως η Ελλάδα και η Κύπρος, η συμμετοχή στην κεφαλαιαγορά και εν γένει οι κεφαλαιακές επενδύσεις χρειάζονται πολύ προσεκτικό σχεδιασμό, κα από νομικής πλευράς. Το νομοθετικό πλαίσιο -κατά βάση προελεύσεως ευρωπαϊκής Ένωσης (π.χ. MiFiD I, II)- υπάρχει μεν, η ερμηνεία, εφαρμογή και πραγμάτωσή του, όμως υστερούν, όπως υστερεί και η εποπτεία του επενδυτικού τοπίου. Έχουμε χειρισθεί ενώπιον ελληνικών, κυπριακών και ευρωπαϊκών δικαστηρίων πολλές υποθέσεις επενδυτών στην Ελλάδα και στην Κύπρο που είδαν τις αποταμιεύσεις – επενδύσεις τους να εξανεμίζονται την τελευταία δεκαετία. Η ελλιπής πληροφόρηση η υστέρηση στην εποπτεία αλλά και ο ρόλος του Δημοσίου (στην Ελλάδα) ως υπερχρεωμένου οφειλέτη είναι μερικές από τις αιτίες αυτού του φαινομένου που έχει με βεβαιότητα συμβάλει στην μείωση της διεθνούς αξιοπιστίας της Ελλάδας και της Κύπρου ως επενδυτικών προορισμών. Με ενδιαφέρον αναμένουμε εδώ την διαδικασία και τις αποφάσεις της Διεθνούς Επενδυτικής Διαιτησίας όπου επίσης έχουμε συμμετάσχει, σχετικά με υποθέσεις μερικής ή ολικής απώλειας των καταθέσεων σε κυπριακές τράπεζες.